تحفة العشاق

● تحفة العشاق / عرفان و تصوف، شعر / فارسی tohfat-ol ‘oššāq خلیلی، خلیل، ق9 قمری xalīlī, xalīl (-15c) اهدا به: مولای روم تاریخ تألیف: 1 جمادی الاول 880ق منظومه‌ای است عرفانی در 750 بیت که به اشارت مولوی در خواب سروده است. برخی از عناوین آن بدین شرح است: ایجاد جوهر اول، مراتب عالم ارواح، اثبات وحدانیت، ده شرط سلوک و ارادت، هفت ذکر و هفت سیر سالک، چهار قسم ذاکران، هفت وادی در سلوک، انسان کامل، اقسام اهل ایمان، اقسام توحید، اقسام عالم، انواع قیامت و ولایت و نبوت. (حکیم) آغاز: بشنو ای جوینده راه هدی ×× گر تو جویای خدائی با خود آ / گوش کن این نکته ی باریک را ×× روشنائی ده دل تاریک را انجام: ای خلیلی تا قیامت این کلام ×× گر بگویی نیست امکان تمام / زان که از حق است این زیبا سخن ×× تازه موج است این زدنیای کهن / تا بود دریا نباشد موج کم ×× تازه و تر می‌شود هر دم به دم / چون ندارد این سخن پایان و حد ×× بس بود گفتن ز ارباب خرد [فهرستواره منزوی 566/10؛ نسخه‌های منزوی 2719/4-2720؛ دنا 979/2-980]