تحفه زبیدیه

● تحفه زبیدیه / تاریخ / فارسی tohfe-ye zobeydīye گیلانی، قاسم بن سعید، قرن 13 قمری gīlānī, qāsem ebn-e sa‘īd (-1816) تاریخ تألیف: 1260ق مؤلف در سبب تألیف کتاب می‌نویسد: «چون در این عصر که هزار و دویست و شصت هجری است اختلافی واقع شد در باب فاطمه ملقبه به زبیده دختر جناب سید الشهدای مظلوم امام حسین (ع) ... که در شهر کهنه ری مابین طهران و حضرت عبدالعظیم مدفون می‌باشد و قبر ایشان مطاف همه دوستان و شیعیان است. بعضی به هوای نفس ... سخنان چند می‌گفتند که تفوه به آن از عاقل کامل به دور است. چنانچه این خادم آل محمد هرگاه سخنی در این باب در منابر می‌گفتم در مجالس که می‌نشستند رؤسا در مقام نفی برمی‌آمدند. ترسیدم که این نفی بالأخره منجر شود به نفی نسب آن مظلومه-صلوات الله علیها- لهذا بر خود لازم شمردم که آنچه از تتبع اخبار و آثار و نوشتجات علماء ابرار موفق به آن شده‌ام، ایراد نمایم». مؤخره کتاب مشتمل است بر ذکر مزارات و بقاع متبرکه ری. کتاب دارای شش «تحفه» است: 1. بیان اولاد آن جناب؛ 2. بیان کیفیت عروسی و زفاف و انعقاد و نطفه؛ 3. آوردن سر قاسم بن حسن به ملک ری؛ 4. بیان مزاوجت مابین حضرت سید الشهداء مظلوم و مطلقه ابن انبیر؛ 5. بیان مزاوجت و مناکحت ما بین سید الشهداء و شهربانو؛ 6. بیان مدفن شریف حضرت زبیده؛ خاتمه: در بیان اولاد و ائمه و اولاد ایشان. [فهرستواره منزوی 2048/3]