التحرير في الكشف عن نصوص النحارير

● التحرير في الكشف عن نصوص النحارير / فقه / عربی at-taḥrīr fī-l kašf ‘an-in nuṣūṣ-in naḥārīr هارونی، یحیی بن حسین، -424 قمری hārūnī, yaḥyā ebn-e ḥoseyn (- 1034) کتابی مهم در فقه زیدیه است که مسائل فقهی ائمه چهارگانه زیدیه (قاسم، هادی مرتضی و ناصر) را آورده است. در واقع مؤلف بیان‌کننده فتاوای همان چهار تن می‌باشد و از خود آرائی نیاورده و استدلال ننموده، مگر در برخی موارد نادر. در اهمیت این کتاب همین بس که تمامی علمای زیدیه بدان اهتمام ورزیده‌اند، مؤلف شخصاً آن را شرح نموده و در منابع موجود از دوازده تا شانزده جلد یاد شده است. دو شرح دیگر نیز نگاشته شده که یکی از زید بن محمد، شاگردان مؤلف است و در شش جلد و دستنویس می‌باشد، شرح دیگر از امیر حسین بن بدرالدین (-663ق) است که «التقرير في شرح التحرير» نام دارد. مؤلف دارای تألیفات دیگری است از جمله: 1. المبادی فی الکلام؛ 2. المزى فی اصول الفقه؛ 3. شرح التحرير؛ 4. زيادات شرح الاصول؛ 5. الدعامة فی موضوع الامامة؛ 6. جوامع الادلة فی اصول الفقه؛ 7. التذكرة فی الفقه؛ 8 جوامع النصوص؛ 9. شرح البالغ المدرك؛ 10. الافادة فی تاریخ الائمة السادة؛ 11. الأمالي فی الحديث؛ 12. الحدائق فی اخبار ذوی السوابق؛ 13. الناظم فی فقه الناصر. نسخه‌های خطی بسیاری از این کتاب مورخ قرن ششم، هفتم و بعد از آن در برخی کتابخانه‌ها از جمله در کتابخانه الجامع الکبیر صنعاء نگهداری می‌شود. از خطبه مؤلف چنین است: «الحمد لله وحده و به اثق و عليه أتوكل ... سألت و فققك الله و ايانا لطاعته تلخيص مذاهب القاسم من ابراهيم و يحيى بن الحسين و اولادهما ...». چاپ: از روی چند نسخه از جمله نسخه مورخ 687ق از سوی «محمد یحیی سالم» تحقیق و به سال 1417 هجری در دو جلد چاپ و منتشر گردیده است. [اعلام المؤلفين الزيدية: 1121؛ التحرير (چاپی) صنعاء، 1418ق مقدمه؛ فهرست نسخه‌های خطی عربی کتابخانه سلطنتی برلین: 291/4؛ مؤلفات الزيدية: 253/1]