تأویل آیات

● تأویل آیات / عرفان و تصوف / عربی ta'vīl-e āyāt تأویل عرفانی آیاتی از سوره نجم قرآن و بیشتر تأویلات درباره حقیقت محمدی و ولایت است. نسخه موجود با تاویل آیه «فلما اتاها نودی یا موسی انا ربک» آغاز و با تأویل سوره توحید به نقل از تأویلات عبدالرزاق کاشی پایان یافته است و به نوشته مرحوم تنکابنی در حاشیه، ناقل شرح کاشی را بر بسمله فاتحة الکتاب (در کتاب تاویلات) به اینجا آورده و در آغاز تأویل سوره توحید قرار داده است. تنکابنی بخش آخر این تأویلات ــ تاویل سوره توحید ــ را که در نسخه ناقص است خود در حاشیه تکمیل و شاید از تأویلات مولی عبدالرزاق نقل کرده است. نویسنده این تاویلات، در تاویل آیه «اتی امر الله» می‌گوید ««کان (ص) من اهل القيامه الکبری یشاهد احوالها فی عین الجمع کما قال بعثت انا و الساعة کهاتین. و لما کان ظهورها علی التفصیل بحیث یظهر لکل احد لایکون الابوجود المهدی قال «فلا تستعجلوه» لان هذا ليس وقت ظهوره».