تاریخ وقایع بابری

● تاریخ وقایع بابری / تاریخ / ترکی، فارسی tārīx-e vaqāye‘-e bāberī ظهیرالدین، محمد بن عمر، 888-937 قمری zahīr-od-dīn, mohammad ebn-e ‘omar (1484-1531) مجموعه‌ای است از تقریرات و یادداشت‌های بابرشاه که حاوی مطالب تاریخی، علمی و ادبی است با شرح و توصیف وقایع و حوادث دوران زندگی وی از ابتدای سلطنت تا هنگام مرگ به لغت ترکی جغتایی که سطر به سطر ترجمه فارسی تحت اللفظی دارد؛ شامل پنج «بخش»: 1. دارای اشعاری به زبان ترکی در توحید پروردگار یکتا و در نعت و مناقب حضرت رسول اکرم (ص) و ذکر واجبات و فروعات دین مبین اسلام با زیرنویس ترجمه تحت اللفظی زبان فارسی؛ 2. دارای یک «مقدمه» کوتاه منثور، اوزان و بحور شعری به نظم آمده؛ 3. شرح و توصیف اجزای مدار و اوزان شعری به نثر؛ 4. شرح وقایع زندگی بابرشاه؛ 5. چند قصیده در شکر و سپاس از خداوند متعال، در مناقب حضرت رسول اکرم (ص)، و یک رساله از احکام واجبات شرعی. بابرشاه از اولاد تیمور بوده است که در سال 888 هجری قمری در فرغانه ترکستان متولد شده و در سال 910 هجری قمری به افغانستان رفته و تا سال 931 در آنجا فرمانروایی داشته و سپس در سال 932 هجری قسمتی از هندوستان را فتح کرده و مؤسس سلسله بابری گورکانی تیموری گشته و تا سال 937 هجری که حیات داشت پادشاه هندوستان بوده است و بعد از او 17 نفر از اولادان و نوادگان وی تا سال 1275 هجری قمری در هندوستان سلطنت می‌کردند. به‌طور کلی خاندان سلسله بابری تیموری در هر سرزمینی که حکمروائی داشتند به ادب و فرهنگ زبان فارسی علاقه داشته و در ترویج و توسعه زبان و هنر فارسی کوشا بوده اند و اثار بی‌شماری در زمینه‌های هنر و ادب اصیل فارسی از آنان بیادگار مانده است.(بدری آتابای) [دنا 751/2]