تاریخ عبیدالله غید

● تاریخ عبیدالله غید / تاریخ / فارسی tārīx-e ‘obeyd-ol-lāh-e qīd شیخ طه که از خاک عثمانی به ایران مهاجرت کرده و محمد شاه قاجار هفت قریه در «مرکور» از محال ارومیه بدو واگذار کرده بود، ادعای قطبیت داشت و پس از مرگش فرزندش شیخ عبیدالله غید به جای وی بر پوست تخت درویشی بنشست و پس از ورود ارتش روس به خاک عثمانی در سال 1295 شیخ به کمک عثمانیان برخاست و با ارتشی از اکراد ایرانی به آن سرزمین رفت و در چند برخورد جنگی بر روسیان پیروز شد و به مقر خود با اسلحه فراوان و غنایم جنگی بازگشت. شیخ در سال بعد (1296) به‌جهت مطالبه دولت عثمانی اسلحه و پرچم دولتی را، با عثمانیان به اختلاف برخاست و سلطان عثمانی و پادشاه ایرانی را تهدید نمود، عثمانیان صلاح را در صلح با وی دانستند و از درخواست خود صرف نظر نمودند. عبیدالله در سال 1299 به فکر خروج بر دولت ایران افتاد و گروهی از یاران و مریدان خود را گرد آورد و پس از جنگی در محال کردستان شکست خورد. این کتاب که با انشایی مغلوط نگارش یافته و مؤلف آن با گروه شیخ سخت دشمن بوده است، برای شناخت گوشه‌هایی از تواریخ کردها سودمند می‌باشد.