پندنامه جهانگیری

● پندنامه جهانگیری / عرفان و تصوف / فارسی pand-nāme-ye jahāngīrī شاید از میر اشرف جهانگیری سمنانی (-808ق) و یا برگرفته از کارهای او باشد. که عبارات آغاز نسخه این گمان را تقویت می‌کند. برای نمونه و نشانی: با خداوندان نعمت کینه مورزید، از سلطان بر حذر باشید، با پادشاهان اگر چه نزدیک باشید دوری نمایید، هر که پادشاه نیست کامران نیست، هر که را فرزند نیست دل خوش نیست، هر که این هر سه نیست، هیچ غم نیست. در پایان «لطایف اشرفی» که حالات و گفته‌های همان جهانگیری سمنانی را در بردارد (مشترک 3/1834) چند اثر کوتاه او آمده است. یکی هم به نام «حجة الذاکرین» معروف به «نصیحت نامه» و نسخه ما می‌تواند تحریری از همین کار سمنانی باشد. (احمد منزوی) [الذریعه 270/23 «موعظه جهانگیری»؛ نسخه‌های منزوی 1696/2 «موعظه جهانگیری»؛ مشترک پاکستان 2660/4 «پندنامه جهانگیری»، همانجا 1834/3 «لطایف اشرفی»؛ نشریه 190/8 نسخه بنیاد خاورشناسی فرهنگستان تفلیس، که در آنجا نیز نام مؤلف نیامده است؛ فهرستواره منزوی 353/6]