شناسنامه کتابشناختی اثر
پاسخ پرسشهای محمد مهدی میرزا
pāsox-e porseš-hā-ye mohammad mahdī mīrzā
4
نسخه ثبتشده
از قرن 13 تا 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/10991
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #10991
پدیدآور / مؤلف:
همدانی شیخی، محمد باقر بن محمد جعفر
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 6، ص 393
تا 394
زبان و قالب:
فارسی
عناوین دیگر و همتراز:
غیبت
(qeybat)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
بهخواهش: نواب والا محمد مهدی میرزا
چهار پرسش است راجع به احکام غیبت نمودن بدین قرار: چند حدیث راجع به غیبت، معنی غیبت، در غیبت عنوان واجب و مستحب و مکروه و مباح و حرام میآید یا نه، کفاره غیبت. در گلپایگانی تعداد پرسشها 5 و در مجلس 6 پرسش دانسته شده است. مؤلف پاسخ این پرسشها را ضمن «فصل» نوشته است. این رساله در نسخه مرعشی و دانشگاه تهران از محمد کریم بن ابراهیم کرمانی (1225-1288ق) دانسته شده است. همچنین در نسخه مجلس و گلپایگانی موضوع آن غیبت ولی عصر دانسته شده است نه غیبت به معنای اخلاقی. قرائن دلالت بر آن دارد که این رساله در سال 1290ق نگاشته شده است و نسخهای پیش از این تاریخ از آن موجود نیست که اگر این تاریخ تألیف درست باشد انتساب آن به کرمانی منتفی است.
آغاز اثر
« الحمدلله رب العالمین ... و بعد چون در این اوان سعادت اقتران رقیمه کریمه بجهت افتخار این خاکسار از مصدر جلال و جمال و منبع نوال ... محمد مهدی میرزا لازال محمدا کاسمه محموداً کصفته صادر گشته فرمایشات ایشان را مصدر و مقدم داشته و جواب آن را متأخر نگاشت »
انجام اثر
« و بهمین قدر در این مختصر اکتفا میکنم چرا که از برای طالبان حق کافی است. »
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● پاسخ پرسشهای محمد مهدی میرزا = غیبت / اخلاق، کلام و اعتقادات، پاسخ پرسشها / فارسی
pāsox-e porseš-hā-ye mohammad mahdī mīrzā = qeybat
همدانی شیخی، محمد باقر بن محمد جعفر، 1239-1319 قمری
hamadānī šayxī, mohammad bāqer ebn-e mohammad ja‘far (1824-1902)
بهخواهش: نواب والا محمد مهدی میرزا
چهار پرسش است راجع به احکام غیبت نمودن بدین قرار: چند حدیث راجع به غیبت، معنی غیبت، در غیبت عنوان واجب و مستحب و مکروه و مباح و حرام میآید یا نه، کفاره غیبت. در گلپایگانی تعداد پرسشها 5 و در مجلس 6 پرسش دانسته شده است. مؤلف پاسخ این پرسشها را ضمن «فصل» نوشته است. این رساله در نسخه مرعشی و دانشگاه تهران از محمد کریم بن ابراهیم کرمانی (1225-1288ق) دانسته شده است. همچنین در نسخه مجلس و گلپایگانی موضوع آن غیبت ولی عصر دانسته شده است نه غیبت به معنای اخلاقی. قرائن دلالت بر آن دارد که این رساله در سال 1290ق نگاشته شده است و نسخهای پیش از این تاریخ از آن موجود نیست که اگر این تاریخ تألیف درست باشد انتساب آن به کرمانی منتفی است.
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد چون در این اوان سعادت اقتران رقیمه کریمه بجهت افتخار این خاکسار از مصدر جلال و جمال و منبع نوال ... محمد مهدی میرزا لازال محمدا کاسمه محموداً کصفته صادر گشته فرمایشات ایشان را مصدر و مقدم داشته و جواب آن را متأخر نگاشت
[آغاز نام محمد مهدی میرزا: بسمله حمد و سپاس بی قیاس خداوندی را سزاست که پیغمبر عربی ... و بعد چون دوستدار اولیاء آغاز مطالب رساله: عرض می شود که چون از برای این مسئله شئون و شعب است ... فصل در معنی غیبت است]
انجام: و بهمین قدر در این مختصر اکتفا میکنم چرا که از برای طالبان حق کافی است.
نسخههای خطی این اثر
4 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مرعشی
قم
|
45/3 | بیکاتب | 1290ق | نستعلیق | 18 | شناسنامه ← |
| 2 |
مجلس
تهران
|
2769/4 | ابراهیم بن علی اصغر | 1297ق | نستعلیق | 32 | شناسنامه ← |
| 3 |
دانشگاه
تهران
|
3572/1 | میر علی اکبر کاشانی لاجوردی | 1313ق | نستعلیق | 38 | شناسنامه ← |
| 4 |
گلپایگانی
قم
|
1043/14-6/133 | بیکاتب | بیتاریخ | شکسته نستعلیق | 17 | شناسنامه ← |