البيضاء فى حاشية الزهراء

● البيضاء فى حاشية الزهراء / نحو، شعر / عربی al-bayḍā’ fī ḥāšīyat-iz zahrā’ شرحی است بر منظومه مسمی به الزهراء که عبارت باشد از یک قصیده لامیه مطول مفصل هشتصد و اند بیتی در بحر طویل (قافیه متدارک) که قائل در آن کافیه ابن حاجب را در نحو به رشته نظم درآورده است و آن که در حدود نیم قرنی پس از ابن حاجب یعنی بعد از سال 646 که سال وفات اوست سروده شده پس از «وافیه فی نظم الکافیه» هر دو از ابن حاجب ظاهراً بل قطعاً قدیم ترین منظومه‌ای است (آن هم به صورت قصیده) که از کافیه صورت گرفته است. اینک برای نمونه چند بیت از آن: بدأت بحمدالله ذى الجود والالی ×× و شکر العطايا السابغات علی الولا. و منها: و سميتها الزهراء فاسلک بنورها ×× ليهدى فی وادی الجهالة مشعلا/ علیک بها يا طالب العلم إنها ×× نسایم روض فاح مسکاً و مندلا. ومنها: و لا تک ممن یحسد الفضل أهله ×× و يکرم جهالاً و يحرم فضلا / ولا تعترض من غير فکر معاندا ×× فتغوى من الفهم السقيم و تغفلا / و يارب وفقنى على العمل الذي ×× تحب و ترضى كنت مرجى و موئلا / و لا تحزنی فیما تعاطيت نظمه ×× و حرک لسانی بالصواب تفضلا / و لا تخذلنی يا الهی و سیدی ×× إليک رجائی مستعيناً مؤملا. و منها: و صل علی المهدى إلى الحق داعياً ×× لناظمها بالعفو ينحو من الصلا / ثمانمات عدها مع نیف ×× و ان کان سهو فاعف عنه و افضلا.