بیخ چینی

● بیخ چینی = چوب چینی / طب / فارسی bīx-e čīnī = čūb-e čīnī عماد الدین شیرازی، محمود بن مسعود، -984؟ قمری ‘emād-od-dīn-e šīrāzī, mahmūd ebn-e mas‘ūd (- 1577) اهداء به: شاه سلیمان الزمانی تاریخ تألیف: 954ق؛ محل تألیف: هندوستان رساله‌ای مختصر در خواص و آثار چوب چینی، دارای یک «مقدمه» و چند «فصل» و «تنبیه» (فصل‌ها در نسخه‌ها یکسان نیست و ممکن است چند تحریر باشد): مقدمه: در پیدایش بیخ چینی؛ فصل 1. تحقیق طبیعت او؛ 2. منافع او؛ 3. شرایط خوردن او؛ 4. مقدمات خوردن؛ 5. ترتیب خوردن؛ 6. استعمال این بیخ بغیر طریق مذکور. آغاز: 1. بسمله الحمدلله علی نعمائه ... و بعد این رساله‌ای است مختصر و مقاله‌ای است معتبر در امور متعلقه به بیخ چینی که حسب الامر نواب جهانبانی 2: سپاس و ستایش آفریدگاری را که انسان را به شرف نطق ... انجام: مهارت حاصل نیاید و الله الموفق للصواب. [دنا 593/2 (21 نسخه)؛ الذریعة 310/5 و 2231/3؛ نسخه‌های منزوی 415/1 (6 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 3826/5 «چوب چینی»؛ مشترک پاکستان 395/1، 419 (1 نسخه)؛ 655؛ استوری، پزشکی 242 «رساله در بیان خواص و منفعات چوب چینی» در 9 «باب»، همانجا 243 «رساله بیخ چینی» در «مقدمه» و 6 «فصل» همانجا 102 «رساله بیخ چینی»]