بهجة القلوب و سرور الفؤاد

● بهجة القلوب و سرور الفؤاد / فقه / فارسی bahjat-ol qolūb va sorūr-ol fo'ād حسینی، محمد اسماعیل بن محمد باقر، ق13 قمری hoseynī, mohammad esmāʻīl ebn-e mohammad bāqer (- 19c) تاریخ تألیف: 15 رجب 1233ق کتابی مفصل است در مورد انتقال پیکر مردگان به اماکن و مشاهد مقدسه، و بنا به تقاضای برخی از مؤمنین، دوستان و طلاب نگاشته شده. وی در مقدمه چنین آورده است: «هر چند این اقل سادات از روی احتیاط راه ترجیح مسائل علیه دینیه را بر خود مسدود ساخته و طریقه تقلید را پیش نهاد خود گردانیده اما چون مسئول ایشان مد الله عمر هم بسرحد کمال رسیده لازم دانسته که در این مسئله جلیله و بعضی از متفرعات جزیله آن به قدر الوسع جد و جهد نموده آنچه راجح آمده در سلک تحریر در آورده تا آنکه همگی انام از خاص و عام از آن بهره مند گردند ...». این رساله در 6 «فصل» و «خاتمه» ساخته شده: فصل 1. بدانکه علامه حلی رحمه الله در منتهی فرموده اند ...؛ 2. آنکه اخبارات و حکایات چند از ثقات بما رسیده ...؛ 3. آنکه در سلف و خلف متقدمین و متأخرین دین مبین ...؛ 4. آنکه حدیثی که از حضرت رسول (ص) ...؛ 5. باید دانسته شود آنکه از جمله اموری که ...؛ 6. آنکه از جمله چیزهایی که منشأ دارد ...؛ خاتمه: چون در دیباچه این رساله عرض شد که ... .وی در پایان نسخه، فهرست کتاب‌ها و منابعی را که از آنها سود جسته و نیز فهرست نام عالمان را آورده و از تمام آنها با عبارت «اعلی الله مقاماتهم و نور الله ضرایحهم» یاد کرده، چون: علامه مجلسی (- 1110ق)، میرزا ابوالقاسم قمی «میرزای قمی» (- 1231ق)، ملا مهدی نراقی (-1209ق)، شهید ثالث، مسودات والد علامه‌اش، میر محمد اسماعیل جد علامه‌اش، میر محمد صادق برادر بزرگش (البته از او در متن با عبارت «دام عزه و عمره» یاد کرده) و دیگران. وی شعر نیز می‌سروده است. نامی از او و کتابش در منابع موجود یافت نگردید.