بهار بی خزان

● بهار بی خزان = تذکره بهار بی خزان / تراجم / فارسی bahār-e bī xazān = tazkere-ye bahār-e bī xazān کاکوری، احمد حسین بن عبدالحسیب، -1285؟ قمری kākūrī , ahmad hoseyn ben ‘abd-ol-hasīb (- 1869) تذکره شعرای ریخته گوی شبه قاره است، در دیباچه می‌گوید: «... احمد حسین متخلص به سحر در مذاق شعر طبع پریشان ساخته و خاطر شکفته و خندان را به حسن پرستی‌های گلرخان معنی تازه افروخته ... اکنون که جرعه‌کشی‌های صهبای این مذاق ... می‌خواست که کتابی بطور تذکره شعرای ریخته گویان ترتیب داده دلی خالی کند، فرصت وقت دست نمی‌داد و بتألیفات تذکره فارسی همت مصروف داشت، چون صورت اختامش حسب دلخواه جلوه گر شد این تذکره لطیف را که همچو اشعار رنگین خود روکش عبارات بهار بی خزان نام نهاده به تألیفش پرداخت و هر قدر اشعار شعرا که دم تحریر تذکره بیاد داشت داخل تذکره ساخت و فصلی جداگانه در خاتمه کتاب برای ذکر اشعار شعرای باقی ماندگان که نام و تخلص ایشان بلا ترتیب حروف تهجی باشد افزود ...». چاپ: این تذکره در سال‌های 1388 و 1389 ق به چاپ رسیده است و در آن چهارده بیت غزل مؤلف به زبان اردو به یادگار مانده است. [دانشنامه ادب فارسی 1360/4؛ فهرستواره منزوی 1857/3]