ریحانة الادب، ج ۷، ص ۱۷۵

۱۷۵ ریحانة الادب ج ۷
ادامۀ «ابو الطفیل- عامر بن واثلة» از ص ۱۷۳
و عامر بن واثلة خصیص لی‌و خاتم الأصحاب قبضه (علی)- ۱۱۰و هو ابو طفیل الجلیل‌و الرمی بالتکیس علیل‌(کتب رجالیه و ص ۱۴۹ مف و ۲۵ هب و ۷۳۱ ج ۱ س و ۱۹۸ ج ۱ تاریخ بغداد)
ابو طلحة- زید بن سهل
- انصاری خزرجی، از اعاظم و نقبای اصحاب میباشد که بسیار شجاع و دلیر و از تیراندازان مشهور عرب، در بدر و احد و خندق و عقبه و دیگر غزوات حضرت رسالت ص حاضر رکاب مبارک، در احد در پیشروی آن حضرت مشغول تیراندازی بود و سینه خود را سپر و وقایه آن بزرگوار نمود. در شدت صوت نیز ضرب المثل بوده و مروی است که آن حضرت درباره وی فرمودند: صوت ابی طلحة فی الجیش خیر من فئة. همین ابو طلحه قبر شریف حضرت رسالت ص را حفر نموده و جسد مبارک را در لحد گذاشت، بعد از آن حضرت صائم الدهر بود، بجز سالی دو روز عید فطر و اضحی افطار نمینمود، در سال سی و یکم یا دویم یا سوم یا پنجاه و یکم هجرت در مدینه وفات یافت، یا بروایتی دیگر در کشتی فوت و بفاصله شش روز بجزیره‌ای تصادف کرده و در آنجا دفن شد و در ظرف این شش روز اصلا تغییری در جسدش نبوده است. بنا بروایتی که مدّت صوم او بعد از وفات حضرت رسالت چهل سال بوده است تاریخ چهارمی در وفات او تأیید میشود. (کتب رجالیه و ص ۲۶ هب و ۷۳۱ ج ۱ س)
ابو الطمحان- حنظلة بن شرقی
- قینی (بفتح طا و میم) از مخضرمین شعرای عرب میباشد که جاهلیّت و اسلام را دیده است. اشعارش بسیار بلیغ و رقیق، نوادری درباره وی منقول، با زبیر بن عبد المطلب انتساب داشته و در موقع مسافرت مکّه ندیم وی میشد و از اشعار او است:ارقت و آبتنی الهموم الطوارق‌و لم یلق ما لاقیت قبلی عاشق‌(قاموس اللغة و ص ۷۳۱ ج ۱ س)
ابو طوالة
در اصطلاح رجالی، عبد اللّه بن عبد الرحمن انصاری مدنی است.
ابو الطیب- احمد بن حسین
- در باب اول (القاب) بعنوان متنبی نگارش یافته است.
۱۷۵

گزارش اشکال یا پیشنهاد