ابن الحنائی- حسن
ج ۷، ص ۴۸۲
ریحانة الادب
ج ۷، ص ۴۸۲
ابن الحنائی- حسن
- بن علی بن امر اللّه یا اسرافیل، قاضی چلبی، معروف به قنالیزاده با اینکه بعنوان چلبی حسن بن علی نگارش دادهایم باز هم گوئیم که وی به ابن الحنائی نیز معروف و از افاضل اوائل قرن یازدهم هجری عثمانی میباشد که در فقه و فنون دیگر حظّی وافر و در منشآت ترکی و ترسلات بدیعه طبعی وسیع داشت، اشعار شعرای آل عثمان را که از آغاز تشکیل آن دولت تا عصر خودش در قلمرو ایشان بودهاند جمع کرده و تذکرة الشعرااش نامیده و بهمین سبب، خودش نیز به صاحب تذکره شهرت یافته است. در اواخر قرن دهم هجرت بقضاوت حلب و قاهره و حکومت شرعیّه ادرنه و مصر و بروسه و ایدنجک و کلیبولی و ابوب و اسکی زغره و ناحیه رشید علی الترتیب منصوب و اخیرا بمجرّد ورود آن ناحیه در شوال هزار و دوازدهم هجری قمری درگذشت. (کف و ص ۲۱۴ ج ۲ مه)