ابن ابی جمهور- محمد
ج ۷، ص ۳۳۱–۳۳۲
ریحانة الادب
ج ۷، ص ۳۳۱–۳۳۲
ابن ابی جمهور- محمد
- بن علی بن ابراهیم بن حسن بن ابراهیم بن حسین بن ابراهیم بن ابی جمهور احسائی هجری (که بانتساب جدّ عالی خودش بابی جمهور مشهور میباشد) از اکابر علمای امامیّه قرن دهم هجرت و عالمی است عارف ربّانی، محقّق مدقّق حکیم کامل متکلّم فاضل محدّث متبحّر ماهر، با محقّق کرکی سابق الذکر (متوفی بسال ۹۴۰ ه ق- ظم) معاصر، از تلامذه شیخ علی بن هلال جزائری و حسن بن عبد الکریم فتال سابق الذکر و بعضی دیگر بوده و از تألیفات او است:
۱- الاقطاب الفقهیة و الوظائف الدینیة علی مذهب الامامیة که مانند قواعد شهید قواعد فقهیه را حاوی و مرتب به اقطاب است ۲- الانوار المشهدیة فی شرح الرسالة البرمکیة فی فقه
الصلوة الیومیة که رساله برمکیه نیز از خود او است ۳- بدایة النهایة فی الحکمة الاشراقیة ۴- التحفة الحسینیة فی شرح الالفیة که شرح الفیه شهید است ۵- تحفة القاصدین فی معرفة اصطلاح المحدثین ۶- جمع الجمع ۷- درر اللئالی که در نهصد و یکم هجرت مبیضه شده است ۸- رساله برمکیه که اشاره شد ۹- زاد المسافرین فی اصول الدین ۱۰- العمادیة ۱۱- عوالی اللئالی در احادیث و اخبار و سید نعمت اللّه جزائری بنام الجواهر الغوالی شرحش کرده و اخیرا نام آن شرح را به مدینة الحدیث تبدیل داده است ۱۲- المجلی فی المنازل العرفانیة و سیرها ۱۳- المسالک الجامعیة که شرح دیگر الفیه شهید است ۱۴- المناظرات در شرح مناظرات او با مخالفین که بعضی از آنها در کتاب روضات و مجالس المؤمنین مذکور است و همه آنها را در نامه دانشوران نگارش داده است و غیر اینها. وفاتش بعد از سال نهصد و یکم هجرت واقع شد و تاریخ آن بدست نیامد. تصوف و پارهای مطاعن دیگر منسوبه باو را با جوابهای شافی آنها در خاتمه مستدرک الوسائل نگارش داده است.
(ص ۷۳۳ ج ۱ مه و ۶۲۳ ت و ۳۶۱ مس و ۴۵ هب و غیره)