کنی- حاج ملا علی
ج ۵، ص ۹۷–۹۸
ریحانة الادب
ج ۵، ص ۹۷–۹۸
کنی- حاج ملا علی
- تهرانی رازی کنی، از اکابر علمای امامیّه اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت میباشد که فقیه اصولی رجالی و بسیار جلیل القدر و محقّق مدقّق بود، ولادت او بسال هزار و دویست و بیستم هجری قمری در دیهی کن (بر وزن حق) نامی در دو فرسخی تهران واقع شد، بعد از آنکه مقدمات لازمه و ادبیّات معموله را در مدت کمی تحصیل نمود بعتبات عالیات رفته و حاضر حوزه صاحب
جواهر و صاحب ضوابط گردید تا آنکه در اثر مساعی جمیله در لغت و فقه و اصول و حدیث و رجال و تفسیر و اکثر علوم متداوله متبحّر و عاقبت بتهران مراجعت نمود و مرجع استفاده اکابر و مشغول انجام وظائف دینیّه شد و از تألیفات او است:
۱- الاستصحاب ۲- الاوامر ۳- ایضاح المشتبهات فی تفسیر الکلمات المشکلة القرآنیة ۴- البیع ۵- تحقیق الدلائل فی شرح تلخیص المسائل خود کنی ۶- تلخیص المسائل ۷- توضیح المقال فی علم الدرایة و الرجال که با کتاب منتهی المقال ابو علی رجالی در تهران چاپ شده است ۸- الصلوة ۹- الطهارة ۱۰- القضاء و الشهادات که در تهران چاپ سنگی شده است و غیر اینها. وفات او صبح پنجشنبه بیست و هفتم محرّم سال هزار و سیصد و ششم هجری قمری در تهران واقع گردید و در بین الحرمین، در جوار حضرت عبد العظیم ع در همانجا که مدفن ناصر الدین شاه قاجار هم هست مدفون شد. میرزا حیدر علی مجد الادبای متخلّص بثریّا در تاریخ وفاتش گفته است:
سرود مرتجلا مجد بهر تاریخش علی بنزد محمد بخلد کرد مقام- ۱۳۰۶
(ص ۱۰۱ ج ۱ عه و ۱۳۸ و ۲۲۶ مآثر و آثار)