مدخل ریحانة الادب

سنجری ابو الفرج

ج ۳، ص ۸۹–۹۰

ریحانة الادب

ج ۳، ص ۸۹–۹۰
سنجری ابو الفرج - از مشاهیر شعرای ایرانی میباشد که استاد حکیم عنصری، از اهالی سیستان و مدّاح ابو علی از آل سیمجور است که از طرف آل سامان حکمران خراسان بوده‌اند. در آن اثنا سلطان محمود غزنوی را هجو گفت تا
پس از آنکه بلاد خراسان مسخّر آن سلطان گردید ابو الفرج را محکوم بقتل نمود، عاقبت بوساطت حکیم عنصری مذکور که ملک الشعرای سلطان بوده مستخلص گردید و از اشعار او است: عنقای مغرب است در این دور خرّمی‌ خاص از برای محنت و رنج است آدمی‌ هرکس بقدر خویش گرفتار محنت است‌ کس را نداده‌اند برات مسلّمی‌ چندانکه گرد عالم صورت برآمدیم‌ غم‌خوار آدم آمد و بیچاره آدمی‌ سال وفاتش بدست نیامد. در وجه نسبت سنجری نیز گفته‌اند: ابو الفرج در اصل بجهت انتساب بسگز که یکی از کوههای سیستان است بسگزی اشتهار داشت پس معرّب نموده و سجزی گفتند سپس در اثر تصحیف و تحریف بسنجری مشتهر گردید و مقام مقتضی زیاده از این را نمیباشد. (س و غیره)

گزارش اشکال یا پیشنهاد