سمعانی منصور بن محمد
ج ۳، ص ۷۶–۷۷
ریحانة الادب
ج ۳، ص ۷۶–۷۷
سمعانی منصور بن محمد
- جدّ عبد الکریم سمعانی فوق، از مشاهیر فقهای عامّه و مسلّم عموم میباشد، وعظ او بخوبی معروف و در بدایت حال در مذهب حنفی بود تا در سال چهارصد و شصت و دویم هجرت بزیارت کعبه معظّمه رفت، در آنجا بجهت بعضی مرجّحاتی که در خواب و بیداری در نظرش جلوهگر گردید
بمذهب شافعی منتقل شد و از اینرو بعد از مراجعت بوطن خود مورد طعن و آزار اهالی مرو گردید، نایره فتنه مشتعل و کار بکارزار انجامید لکن بهمه شدائد وارده تحمل نمود تا آنکه امامت شافعیّه بدو منتهی گردید، موافق آن مذهب تدریس کرده و فتوی میداده است. تألیفات بسیاری در فقه شافعی و فنون دیگر دارد:
۱- الاصطلام ۲- الف حدیث عن مأة شیخ ۳- الانتصار ۴- الاوسط ۵- البرهان که در حدود هزار مسئله از مسائل خلافیه را حاوی است ۶- تفسیر قرآن ۷- الرد علی القدریة ۸- القواطع در اصول ۹- منهاج اهل السنة. صاحب ترجمه بسال چهارصد و هشتاد و نهم هجرت در شصت و سه سالگی در مرو درگذشت. (ص ۳۲۷ ج ۱ کا و سطر ۱۸ ص ۴۴۶ ت و غیره)