سمعانی عبد الکریم بن ابی بکر محمد بن ابی المظفر
ج ۳، ص ۷۵–۷۶
ریحانة الادب
ج ۳، ص ۷۵–۷۶
سمعانی عبد الکریم بن ابی بکر محمد بن ابی المظفر
- منصور بن محمّد بن عبد الجبّار بن احمد بن محمد بن جعفر، از اکابر و مشاهیر فقها، حفّاظ محدّثین عامّه، تمیمیّ القبیلة، سمعانیّ الشّهرة، ابو سعد یا ابو سعید الکنیة، مروزی المولد و المنشأ، شافعیّ المذهب، تاج الاسلام اللّقب که گاهی بقوام الدین، ملقّب
[۱] - سمعانی- بفتح اول، منسوب است بسمعان که یکی از بطون قبیله تمیم است و در اینجا بعضی از معروفین همین عنوان (سمعانی) را تذکر میدهد.
بود. برای طلب علم و استماع حدیث، به ری و قومس و اصفهان و همدان و بلاد جبال و عراق و حجاز و شام و موصل و جزیره و چندین مرتبه ببلاد خراسان و ماوراء النّهر مسافرتها کرد، بملاقات و مجالست علما و اکابر فضلی موفق شد و مشایخ او که احادیث و اخبار را از ایشان فراگرفته زیاده بر چهار هزار میباشند و مصنّفات طریفه دارد:
۱- الانساب یا انساب العرب که به انساب سمعانی معروف است شرح حال زیاده بر چهار هزار تن از اکابر را با رعایت ترتیب حروف در القاب و نسب و انساب ایشان، حاوی و در سال ۱۹۱۲ م (غظیب) از روی نسخهای که در بریطانیا بوده در لیدن چاپ شده و از کتب کثیر المنافع میباشد ۲- تاریخ مرو که زیاده بر بیست جلد است ۳- تذییل تاریخ بغداد خطیب ۴- عوالی ۵- فضائل الصحابة ۶- معجم المشایخ. صاحب ترجمه بسال پانصد و شصت و دوم هجری قمری در پنجاه و شش سالگی در مرو درگذشت.
(کف و ص ۲۶۲۸ ج ۴ س و ۳۲۶ ج کا و ۴۴۶ ت و ۱۵۱ هب و غیره)