صبحی
ج ۳، ص ۴۱۳–۴۱۴
ریحانة الادب
ج ۳، ص ۴۱۳–۴۱۴
صبحی
تخلّص شعری دو تن از شعرای هند میباشد: یکی از اهالی کشمیر بود و در خدمت شاه شجاع، برادر شاه عالمگیر (متوفّی بسال ۱۱۱۸ ه ق- غق یح) میزیسته و در اواخر قرن یازدهم درگذشت. دیگری در اصل همدانی بود و در اثنای سیاحت بهندوستان رفت و داخل در خدمت شاه جهان بوده که در یکی از جنگها مقتول گردید و از او است:
هرطرف مینگرم شعله عالمسوز است آنکه دل را نکند داغ کدام است اینجا
لفظ صبحی تخلّص شعری دو تن از شعرای عثمانی هم هست که نام یکی مصطفی و شهرتش حکیمزاده میباشد و از او است:
من شهید تیغ عشقم تن غباریمدور منیم پرده سایم صورتیم رسم مزاریمدور منیم
دیگری مروی بوده صوفیمسلک و اشعار عارفانه و متصوفانه او بهردو زبان فارسی و ترکی بسیار میباشد و از او است:
حاجیان ره عشقیم و مقیم عرفات عرفاتی که نشان میدهد از ذات و صفات
زیاده بر این مشخّص دیگری از هیچکدام بدست نیامد. (ص ۲۹۵۳ ج ۴ س)