شلوبین عمر بن محمد بن عبد اللّه
ج ۳، ص ۲۳۷
ریحانة الادب
ج ۳، ص ۲۳۷
شلوبین عمر بن محمد بن عبد اللّه
- اندلسی، اشپیلیّ المولد و المدفن، ازدیّ القبیلة، ابو علیّ الکنیة، شلوبین یا شلوبینیّ الشهرة، از اکابر نحویّین اواسط قرن هفتم هجرت میباشد که در رشته خود نظیر ابو علی فارسی و از ائمّه نحو و علوم عربیّه معدود بود و اکثر افاضل وقت از تلامذه وی میباشند. گاهی در مقابل محمد بن علی شلوبین ذیل، او را مقید بکبیر کرده و شلوبین کبیر گویند و از تألیفات او است:
۱- التوطئة در نحو ۲ و ۳- شرح صغیر و شرح کبیر مقدمه جزولیه. وفات او بسال ششصد و چهل و پنجم هجری قمری در شهر اشبیلیه در هشتاد و سه سالگی واقع گردید.
(ص ۱۶۳ هب و ۱۲ صف و ۳۳۰ و ۵۰۱ ت و ۴۱۶ ج ۱ کا)