شکوهی حاج مهدی
ج ۳، ص ۲۳۲–۲۳۳
ریحانة الادب
ج ۳، ص ۲۳۲–۲۳۳
شکوهی حاج مهدی
- تبریزی، از شعرای اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت میباشد که با راجی سالف الترجمة و لعلی آتی الترجمة و نظائر ایشان معاصر بود، در مراغه سکونت داشته و دیوانش بسال هزار و سیصد و بیست و یکم هجری قمری در تبریز چاپ شد که حاوی قطعات و غزلیّات و مدایح و انواع شعری دیگر بهردو زبان فارسی و ترکی آذربایجانی است. در تاریخ ولادت پسر جمالنام خود
که در سال هزار و سیصد و سیم هجری قمری متولد شده گوید:
بفضل خدای جهان درگذشت ز سنّ شکوهی چو پنجاه و هشت
خدایش کرم کرد طفلی که شد سیهچشم او، رشگ آهوی دشت
رقم زد قلم خوش بتاریخ او جمال جمال عالمافروز گشت- ۱۳۰۳
در همین سال بمکّه رفته و در تاریخ آن نیز گوید:
چه شرافت مرا جز این تاریخ اشرف الحاج شد شکوهی دل- ۱۳۰۳
در مرثیه معاصر مذکورش راجی سالف الترجمة که در دریای جدّه غرق شده بود، بعد از رسیدن نامه فوت او بترکی آذربایجانی گوید:
ای پیک بدخبر ملک الموت سن نه سن بینطق ایلدون منی بیاختیار هم
واردور نه شرح محنت عظمی بو نامه ده کیم دودیله بونامیه عنوان اولوپ رقم
کاتب نیجه بونقل جهانسوزی ثبت ایدوپ کاغذ آلشمیوپ عجبا یانمیوپ قلم
راجی غریق اولدی شکوهی مگر سنون طوفانه گلدی گوشه چشم ترونده نم
سن آب ایچنده ایتدون اگر غوطه راجیا من رشتهوار آتش هجرونده پیچوخم
وفات شکوهی بسال هزار و سیصد و چهاردهم هجری قمری در شصت و نه سالگی واقع گردید.
(دیوان خود شکوهی و اطلاعات متفرقه)