مدخل ریحانة الادب

حوفی علی بن ابراهیم بن سعید بن یوسف

ج ۲، ص ۸۴–۸۵

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۸۴–۸۵
حوفی علی بن ابراهیم بن سعید بن یوسف - عالم فاضل مفسّر قاری نحوی، مکنّی بابو الحسن، از مشاهیر نحویّین و ادبا و مرجع استفاده اکثر فضلای عصر خود بود و تألیفات سودمند دارد: ۱- اعراب القرآن ۲- البرهان فی تفسیر القرآن که بسیار نفیس است ۳- علوم القرآن ۴- الموضح در نحو و در غرّه ذیحجه سال ۴۳۰ یا ۴۳۶ ه قمری (تل یا تلو) درگذشت. (ص ۳۶۰ ج ۱ کا و ۱۲۷ هب و ۲۲۱ جم و ۶ صف و س ۱۸ ص ۱۱۳ ت و غیره) [۱] - حوف- بفتح اول، بنوشته بعضی، ناحیه‌ایست در سمت شرقی مصر و هم دیهی است از آن ناحیه. در مراصد گوید: در مصر دو موضع حوف نام هست، یکی در سمت شام و دیگری در سمت غربی مصر در قرب دمیاط و هردو بر بلاد و دیهات بسیاری مشتمل میباشد، حوف رشیش هم موضعی دیگر است در مصر، حوف همدان و حوف مراد نیز دو ناحیه است در یمن لکن مشهور در این دو آخری با حرف جیم اول است باری بعضی از منسوبین حوف را (حوفی) تذکر میدهد. (مراصد و غیره)
حویزی‌ [۱]

گزارش اشکال یا پیشنهاد