حوفی علی بن ابراهیم بن سعید بن یوسف
ج ۲، ص ۸۴–۸۵
ریحانة الادب
ج ۲، ص ۸۴–۸۵
حوفی علی بن ابراهیم بن سعید بن یوسف
- عالم فاضل مفسّر قاری نحوی، مکنّی بابو الحسن، از مشاهیر نحویّین و ادبا و مرجع استفاده اکثر فضلای عصر خود بود و تألیفات سودمند دارد:
۱- اعراب القرآن ۲- البرهان فی تفسیر القرآن که بسیار نفیس است ۳- علوم القرآن ۴- الموضح در نحو و در غرّه ذیحجه سال ۴۳۰ یا ۴۳۶ ه قمری (تل یا تلو) درگذشت.
(ص ۳۶۰ ج ۱ کا و ۱۲۷ هب و ۲۲۱ جم و ۶ صف و س ۱۸ ص ۱۱۳ ت و غیره)
[۱] - حوف- بفتح اول، بنوشته بعضی، ناحیهایست در سمت شرقی مصر و هم دیهی است از آن ناحیه. در مراصد گوید: در مصر دو موضع حوف نام هست، یکی در سمت شام و دیگری در سمت غربی مصر در قرب دمیاط و هردو بر بلاد و دیهات بسیاری مشتمل میباشد، حوف رشیش هم موضعی دیگر است در مصر، حوف همدان و حوف مراد نیز دو ناحیه است در یمن لکن مشهور در این دو آخری با حرف جیم اول است باری بعضی از منسوبین حوف را (حوفی) تذکر میدهد.
(مراصد و غیره)
حویزی [۱]