مدخل ریحانة الادب

حمانی یحیی بن عبد الحمید بن عبد الرحمن بن میمون

ج ۲، ص ۷۲

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۷۲
حمانی یحیی بن عبد الحمید بن عبد الرحمن بن میمون - کوفی حمّانی، مکنّی بابو زکریّا، از محدّثین عامّه میباشد که صدوق و موثق بود، از سفیان بن عیینه و ابو بکر بن عیاش و جمعی دیگر روایت کرده و خطیب بغدادی بچند واسطه از وی روایت مینماید که کان (مات ح ل) معاویة علی غیر ملة الاسلام. در رمضان ۲۲۵ (ر که) یا ۲۲۸ ه قمری (ر کح) در سامره درگذشته و نخستین محدّثی میباشد که در سامره وفات یافته است. یحیی از کسانی بوده که در قصّه جانسوز قبر مطهّر حضرت حسین بن علی ع مخالفت داشته‌اند و اصلا خضاب نمی‌کرده است و قضیه او در آخر جلد دهم بحار مذکور است. در تنقیح المقال احتمال داده که لفظ حمّانی در اینجا حمامی، یعنی حرف چهارمی آن بعوض نون، میم بوده باشد، در اینصورت نیز بتخفیف میم منسوب بحمام (بمعنی کبوتر) یا بتشدید آن منسوب بحمّام (بمعنی گرمابه) است. (تنقیح و ۱۷۱ ج ۲ نی و ۱۶۷ ج ۱۴ تاریخ بغداد)

گزارش اشکال یا پیشنهاد