مدخل ریحانة الادب

حلبی ابراهیم بن محمد بن ابراهیم

ج ۲، ص ۶۳–۶۴

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۶۳–۶۴
حلبی ابراهیم بن محمد بن ابراهیم - حنفی حلبی، که گاهی ابن الحلبی نیز گویند از اکابر علمای عامّه میباشد که در شام و بلاد مصر فقه و تفسیر و حدیث را تکمیل کرد، پس باستانبول رفته خطیب جامع سلطان محمد فاتح‌ [۱] - حلبی- با دو فتحه، منسوب بشهر حلب از بلاد شام است که آب و هوا و خاکش پاکیزه و کثیر الخیرات، مردمانش باهوش و ذکاوت و سلیم القلب میباشند. حلبی، در اصطلاح علمای رجال عبارت از محمد بن علی بن ابی شعبه، برادرانش عبید اللّه و عمران و عبد الاعلی، پدرشان علی، عموزاده‌شان احمد بن عمر بن ابی شعبه و پدرش عمرو نیز احمد بن عمران است که همه‌شان از روات اخبار هستند. لکن در دو تن اولی مشهور و اولین آن دو تن دیگر مشهورتر بوده و غیر از دو تن آخری همه‌شان از ثقات روات میباشند بلکه بعضی از علمای رجال، عموم آل ابی شعبه را توثیق کرده‌اند و تحقیق این مراتب را موکول بکتب رجالیه داشته و در باب کنی نیز بعنوان آل ابی شعبه بطور اجمال خواهیم نگاشت و در اینجا شرح حال بعضی از علما و افاضل را که بهمین عنوان حلبی معروف و یا موصوف هستند ثبت اوراق نموده و تذکر میدهد.
شد و تألیفات مفیدی دارد: ۱- شرح صغیر بر کتاب منیة المصلّی سدید الدین کاشغری که معروف به کتاب الحلبی است ۲- شرح کبیر کتاب مذکور و هردو شرح در استانبول چاپ شده است ۳- طبقات الحنفیة یا طبقات الفقها ۴- غنیة المتملی فی شرح منیة المصلی که نام اصلی شرح کبیر مذکور است ۵- کتاب الحلبی که اشاره شد ۶- ملتقی الابحر که فتاوی دوره فقه حنفی است و در استانبول و قاهره بارها چاپ شده است، صاحب ترجمه بسال ۹۵۶ ه قمری (ظنو) در حدود نود سالگی درگذشت. (ص ۱۳ مط و ۵۶۸ ج ۳ س و ۱۶ ج ۱ فع)

گزارش اشکال یا پیشنهاد