سدوسی قتادة بن دعامة
ج ۲، ص ۴۵۱
ریحانة الادب
ج ۲، ص ۴۵۱
سدوسی قتادة بن دعامة
- عزنین بن عمرو بن ربیعة بن عمرو بن حرث بن سدوس بن شیبان اکمه سدوسی بصری، مکنّی بابو الخطاب، از اکابر علمای تابعین و جامعترین ایشان و مرجع طلّاب و محصّلین بود، همه روزه سوارهها از طرف بنی امیّه محض استفسار اخبار و انساب و اشعار، بخانه وی مراجعه میکردند. شهرت او در علم و صحت روایت بمقامی رسیده بود که گویند از علوم عرب چیزی بما نرسیده که صحیحتر باشد از آنچه از قتاده بما رسیده است. معمّر گوید: معنی آیه شریفه. وَ ما کُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ را از ابو عمرو بن علا پرسیدم پاسخی نداد گفتم قتاده میگوید که مقرنین بمعنی مطیقین است گفت قول قتاده کافی است و اگر نبود اینکه قتاده در مسئله قدر تکلّم مینماید و از طرف حضرت رسالت ص مأمور بامساک و توقف در این مسئله هستیم من قتاده را بتمامی اهل عصر ترجیح میدادم و بکسی دیگر نمیگرائیدم.
قتاده بسال شصتم متولد و بسال یکصد و هفدهم یا هیجدهم هجرت در واسط وفات یافت.
(ص ۴۶۶ ج ۱ کا و غیره)
[۱] - سدوسی- در اصطلاح رجالی احمر بن جری، احمر بن سواء، بشیر بن معبد، عامر بن عزیز، عثمان بن عفان، مغیرة بن ابی قره و بعضی دیگر بوده و شرح حال ایشان موکول بدان علم میباشد، نسبت آن بسدوس بن اصمع بن سعد بن نبهان است که پدر قبیلهایست از نبهان از بطون طی و بنی سدوس علاوه بر خانواده سدوس بن اصمع یکی از بطون بکر بن وائل نیز میباشد که پدرشان سدوس بن ذهل بن شیبان بن ثعلبه بوده و نیز یکی از بطون بنی حنظله از شعب قبیله بنی تمیم میباشد که خانواده سدوس بن دارم بن مالک بن حنظله هستند. در تنقیح المقال بعد از این جمله گوید: سدوسی را منسوب بسدوس بمعنی طیلسان داشتن بملاحظه اینکه شغل احمر مذکور طیلسان ساختن و یا فروختن بوده اشتباه است.