سائح علی بن ابی بکر بن علی
ج ۲، ص ۴۰۹
ریحانة الادب
ج ۲، ص ۴۰۹
سائح علی بن ابی بکر بن علی
- هرویّ الاصل، موصلیّ المولد، حلبیّ الاقامة، ابو الحسن الکنیة، سائح یا سیاح الشهرة، تا آنجا که امکان داشته در برّ و بحر و کوه و دشت و صحرا و بیابان سیاحتها کرد، جمعی کثیر از اکابر هر دیار را دید، بهرجا که میرفت چیزی بخط خودش در دیوار مینوشت. ابن خلّکان گوید در هر شهری که رفتم با اینکه بسیار بوده خط او را دیدم عاقبت بهمین صفت شهرت بینهایت یافته و ضرب المثل گردید. جعفر بن شمس الخلافة در مذمّت کسیکه بواسطه کاغذنویسی بسیار از مردم طلب صله و جایزه میکرده گفته و بهمین صفت علی بن ابی بکر سائح اشاره نموده است:
اوراق کدیته فی بیت کل فتی علی اتفاق معان و اختلاف روی
قد طین الارض من سهل و من جبل کانه خط ذاک السائح الهروی
سائح در علم سیمیا نیز بصیرتی بسزا داشت و بهمین جهت نزد ملک ظاهر صاحب حلب تقرّب یافته و از تألیفات او است:
۱- الاشارات فی معرفة الزیارات ۲- الخطب الهرویة و غیرها. در دهه دوم رمضان ششصد و یازدهم هجرت در حلب وفات یافت و در گوشه مدرسه حلب که ملک ظاهر برای او تأسیس داده بوده مدفون گردید. (ص ۳۷۷ ج ۱ کا)