روحی ابو بکر بن علی
ج ۲، ص ۳۳۷
ریحانة الادب
ج ۲، ص ۳۳۷
روحی ابو بکر بن علی
- سمرقندی، از فحول شعرا بود، طریقه سخن را از رشید وطوط سالف الترجمه متوفی در اواسط قرن ششم هجرت یاد گرفت، نخست مدّاح غزنویان بود و در مجلس ایشان بسر میبرد، عاقبت ترک مدّاحی کرده و قدم در دایره سلوک گذاشت و از او است:
مرد آزاده بگیتی نکند میل سه کار تا همه عمر، ز آفت بسلامت باشد
زن نگیرد اگرش دختر قیصر بدهند وام نستاند اگر وعده قیامت باشد
نرود بر در ارباب سخا بهر طمع همه گر حاتم طائی بسخاوت باشد
سال وفات و مشخّص دیگرش بدست نیامد. (ص ۳۳۱ ریاض العارفین)