مدخل ریحانة الادب

راغب قمی یا راغب کاشانی حکیم عبد اللّه

ج ۲، ص ۲۹۳–۲۹۴

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۲۹۳–۲۹۴
راغب قمی یا راغب کاشانی حکیم عبد اللّه - پسر حکیم اسمعیل، از افاضل قرن یازدهم هجرت و اوایل قرن دوازدهم را نیز دریافته است. در اکثر علوم متداوله ماهر بود، اغلب خطوط را خوب می‌نوشت، شعر خوب می‌گفت، نخست براغب متخلّص‌
بوده و در اواخر بوحدت تخلص میکرد و از او است: وحدت نتوانی چو عیانش دیدن‌ با دیده مجوی جسم و جانش دیدن‌ معشوق بشیرینی شکّر خواب است‌ تا دیده نبندی نتوانش دیدن‌ نیز در تاریخ جلوس شاه صفی صفوی معروف بشاه سلیمان که سال هزار و هفتاد و هفت از هجرت است قصیده‌ای گفته که هر مصراع آن تاریخ ابجدی جلوس است و از آن جمله فقط دو بیت ذیل را در تذکره نصرابادی نقل کرده است: مژده‌ها از گلشن ایمان چو گل سرزد صفی‌ دم چو صبح از نور رأی اهل حیدر زد صفی‌ سنجها گردون ز شادی زد بمهر و مه بهم‌ از دوال کام تا طبل سکندر زد صفی‌ هر مصراع بحساب ابجدی- ۱۰۷۷. مخفی نماند که راغب در اصل کاشانی بوده لکن بجهت کثرت اقامت در قم بقمی شهرت داشته است. (ص ۳۶۴ و ۴۷۸ تذکره نصرآبادی)

گزارش اشکال یا پیشنهاد