حجة الدین محمد
ج ۲، ص ۲۹
ریحانة الادب
ج ۲، ص ۲۹
حجة الدین محمد
- ابو جعفر، (یا ابو عبد اللّه) محمد بن ابی محمد بن ظفر، صقلی مکّی، موصوف بحجة الدین و معروف بابن ظفر، نحوی لغوی، از فضلای ادبا میباشد که در شهر صقلیه متولد شد، در مکّه نشو و نما کرده و مسافرتها نمود و تألیفات او بدین شرح است:
۱- الاستنباط المعنوی ۲- الاشتراک اللغوی ۳- انباء نجباء الابناء ۴- حاشیه درة الغواص حریری ۵- خیر البشر بخیر البشر ۶- سلوان المطاع فی عدوان الاتباع ۷- شرح صغیر مقامات حریری ۸- شرح کبیر مقامات حریری ۹- الینبوع در تفسیر قرآن مجید و در سال ۵۶۵ ه (ثسه) در شصت و هشت سالگی در شهر حماة درگذشت.
(ص ۱۰۱ ج ۲ کا و ۴۸ ج ۱۹ جم و ۱۴۹ مط)