مدخل ریحانة الادب

ذو اللسانین حسین بن ابراهیم

ج ۲، ص ۲۷۱

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۲۷۱
ذو اللسانین حسین بن ابراهیم - نطنزی، از ادبای قرن پنجم هجرت میباشد که به بدیع الزمان ملقّب و بابو عبد اللّه مکنّی بود، بهردو زبان عربی و پارسی شعر می‌گفته و بدو منسوب است: اسوء الامة حالا رجل‌ عالم یقضی علیه جاهل‌ ایضا: العز مخصوص به العلماء ما للانام سواهم ما شائوا ان الاکابر یحکمون علی الوری‌ و علی الاکابر یحکم العلماء کتاب دستور اللغة از تألیفات اوست که مختصر و مفید و حاوی شرح لغات مهمّه میباشد، در دیباچه آن قواعد صرف و نحو و اوزان زبان عرب را شرح داده و صیغ مشتقات ابواب را نیز در جدولی ضبط کرده است و یک نسخه خطّی آن بشماره ۴۴۵۶ در کتابخانه مدرسه سپهسالار جدید تهران موجود میباشد. وی بسال ۴۹۷ یا ۴۹۹ ه قمری (تصز یا تصط) درگذشت. نطنز با دو فتحه شهری است کوچک در بیست فرسخی اصفهان. (صد و فهرست مدرسه سپهسالار و اطلاعات متفرقه)

گزارش اشکال یا پیشنهاد