مدخل ریحانة الادب

ذو القلبین

ج ۲، ص ۲۶۹

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۲۶۹
ذو القلبین ابو معمر جمیل بن معمر بن عبد اللّه، یا حبیب قرشی صحابی فهری، مردی بود عاقل کثیر الحفظ که تمامی مسموعات خود را در حفظ داشت تا آنکه قریش گفتند که ابو معمّر دو قلب دارد و الّا این حفظ فوق العاده با یک قلب صورت امکان ندارد، خودش نیز می‌گفته است من دو قلب دارم که با هریک از آنها فزونتر از عقل محمد ص را درمییابم تا آنکه غزوه بدر پیش‌آمد، مشرکین که ابو معمّر نیز یکی از ایشان بود منهزم شدند، ابو سفیان او را دید که یک لنگه نعلین در پایش بود و لنگه دیگر را در دست داشت پس چگونگی را از وی پرسید گفت شکست خوردند، از وضع نعلین سؤال کرد که چرا یک لنگه‌اش در پای و دیگری در دست است گفت من اصلا متوجه نبوده و هردو لنگه را در پای میدانم اینک دروغ وی در دو قلبی بودن بر ایشان مکشوف گردید، گویند که آیه شریفه: ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِهِ‌ درباره وی نازل شده است و بنوشته بعضی در عام الفتح اسلام آورده و در غزوه حنین نیز حاضر بوده است. (کتب رجالیه و مرصع ابن الاثیر)

گزارش اشکال یا پیشنهاد