دوربستی جعفر بن محمد بن احمد بن عباس بن فاخر

دوربستی جعفر بن محمد بن احمد بن عباس بن فاخر - دوریستی رازی، مکنّی بابو عبد اللّه، از اکابر مشایخ و علمای امامیّه میباشد، از خانواده علم و فضل بود، نسبش بحذیفة بن یمان صحابی از اعاظم اصحاب حضرت رسالت ص موصول میشود، عدل و ثقة و جلیل القدر و عظیم الشأن و کثیر الروایة است، معاصرش شیخ طوسی (متوفی بسال ۴۶۰ ه قمری تس) در کتاب رجال خود توثیقش کرده و وزیر روشن‌ضمیر، خواجه نظام الملک، در هردو هفته یک مرتبه برای استفاده از برکات انفاس قدسیّه‌اش بدوریست می‌رفته است. او از صدوق بواسطه پدرش و از مفید و سید مرتضی و سید رضی نیز بلاواسطه روایت نموده و از تلامذه ایشان است. شاذان بن جبرئیل، محمد بن ادریس حلّی، سید مرتضی بن داعی و بعضی دیگر از اجلّه نیز از وی بلاواسطه روایت می‌کند چنانچه ظاهر بعضی از ارباب تراجم است. بفرموده بروجردی روایت ابن ادریس از وی گاهی بیک واسطه و گاهی با بیشتر از یک واسطه میباشد و از مصنّفات او است: ۱- کتاب الاعتقادات ۲- کتاب الرد علی الزیدیة ۳- کتاب الکفایة فی العبادات ۴- کتاب یوم و لیلة و غیر اینها. سال وفاتش مضبوط نبوده و لکن از رجال قرن پنجم هجرت بوده است. (کتب رجالیه و ص ۱۳۶ هب و ۱۴۴ ت) [۱] - دوریست- بضم اول و فتح رابع و سکون باقی، دیهی است از ری، حرف رابع آن بنابر آنچه از معجم طبری نقل شده ی حطی و بنابر منقول از معجم البلدان ب ابجد میباشد. بهرحال همان است که در این زمان تحریف یافته و درشت یا ترشت گویند (با دو فتحه) و بعضی از منسوبین آن را تذکر میدهد.