خفاجی احمد بن محمد بن عمر
ج ۲، ص ۱۵۲
ریحانة الادب
ج ۲، ص ۱۵۲
خفاجی احمد بن محمد بن عمر
- خفاجی القبیلة، مصریّ البلدة، حنفیّ المذهب، شهاب الدین اللّقب، از اکابر علمای قرن یازدهم هجرت میباشد که تفرّد او در تقریر و تحریر و حسن انشاء و مراتب علمیّه، مسلّم کل افاضل وقت خود بود، علوم متنوعه متداوله را از اجلّای عصر خود فراگرفت، مدتی بقضاوت روم ایلی و سلانیک و دیار مصر علی الترتیب معین و بمقام قاضی القضاتی ارتقا یافت و از لحاظ تبحّر علمی که داشته گاهی به رأس المؤلفین و رئیس المصنّفین نیز موصوفش دارند. از تألیفات او است:
۱- ریحانة الالباء و زهرة (نزهة ح ل) الحیوة الدنیا ۲- شرح درة الغواص فی اوهام الخواص ۳- شفاء العلیل فی ما فی کلام العرب من الدخیل ۴- طراز المجالس که به پنجاه مجلس مشتمل و حاوی فوائد علمیه و فکاهیات ادبیه و نظائر اینها میباشد ۵- عنایة القاضی و کفایة الراضی که حاشیه تفسیر بیضاوی است ۶- نسیم الریاض فی شرح شفاء القاضی عیاض که در حدیث است و همین کتاب و کتاب دویمی فوق در استانبول و چهار دیگری در قاهره چاپ شدهاند.
وفات خفاجی در سال ۱۰۶۹ ه قمری (غسط) واقع گردید. (ص ۸۳۰ مط)