خشکناکه یا خشکنانچه ابو الحسن علی بن وصیف
ج ۲، ص ۱۳۶
ریحانة الادب
ج ۲، ص ۱۳۶
خشکناکه یا خشکنانچه ابو الحسن علی بن وصیف
- بغدادی، ملقّب بخشکنانچه، از علمای امامیّه قرن چهارم هجرت میباشد، با ابن النّدیم (متوفی بسال ۳۸۵ ه ق) و شیخ مفید (متوفی بسال ۴۱۳ ه ق) و نظائر ایشان معاصر بود، با ابن النّدیم رابطه مودّت و یگانگی داشته و هم در زمان او وفات یافت و بیشتر در رقه از بلاد عراق عرب مقیم بود و اخیرا بموصل رفت و از تألیفات او است:
۱- الافضاح و التثقیف فی الخراج و رسومه ۲- دیوان شعر ۳- صناعة البلاغة ۴- الفوائد ۵- النثر الموصول بالنظم و سال وفاتش بدست نیامد. نگارنده گوید: ظاهر آن است که این لقب مشهوری صاحب ترجمه (خشکنانچه) بجهت آن است که او شغل نان خشکفروشی را داشته و کلمه خشکنانچه نیز بزبان پارسی لقب شغلی او بوده است، سپس در ولایت عربستان، همان کلمه معرّب شده و بخشکناکه تبدیل یافته است، اما اینکه در بدایت حال در کدامیک از بلاد فارس اقامت داشته که منشأ این لقب پارسی بوده باشد معلوم نیست و محتاج به تتبع زاید است. (ف و ۱۰۲ ج ۱۵ جم)