۲۱۵ ص.
تهران، سربی، ۲۵۲ ص.
تهران، ۱۳۳۱ ش، سربی، رقعی، کتابفروشی ادب، چاپ سوم، ۲۶۴ ص
زبان ایرانی فارسی یا عربی:
ذبیح بهروز فرزند ابو الفضل ساوجی طبیب، تهران، ۱۳۱۳ ش، سربی، رقعی، ۵۴ ص.
و ۱۳۱۹ ش.
زبان پارسی:
تهران، ۱۳۱۶ ش، سربی، رقعی، ۳۱ + ۱۷ + ۴۹ + ۹۹ ص.
زبان پارسی میانه:
بانو و. س. راستور گویرا، ترجمه، مسکو، ۱۹۶۶ م، سربی، چاپ نائوکا، دانش، ۱۶۰ ص.
زبان پاک
(دستور زبان):
احمد کسروی، تهران، ۱۳۲۲ ش، سربی، ۴۸ ص.
زبان تاتهای آذربایجان شرقی:
لنینگراد، ۱۹۶۳ م، سربی، وزیری، فرهنگستان علوم شوروی، ۲۱۰ ص
زبان تازی در میان ایرانیان پس از اسلام:
قاسم تویسرکانی، تهران، ۱۳۵۰ ش، سربی، وزیری، انتشارات دانشسرای عالی ش ۳۹، ز + ۴۹۲ ص.
زبان تفکر و شناخت زبان در روند تکامل اجتماعی:
ترجمۀ فیروز شیروانلو، تهران، ۱۳۵۰ ش، سربی، رقعی، انتشارات توس، ۲۲۰ ص.
زبان چیزها:
محمود کیانوش، تهران، ۱۳۵۰ ش، سربی،