نظام الدّین ابو محمد و یس، باهتمام وحید دستگردی، تهران، ۱۳۱۸ ش، سربی، وزیری، ۲۵۹ ص.
(دیوان مذکور در قصیده و غزل و قطعات بنام گنجینۀ گنجوی گردآوری شده است) تهران، ۱۳۳۸ ش، بتصحیح سعید نفیسی، سربی، وزیری، ۳۹۴ ص.
تهران، ۱۳۴۹ ش، سربی، وزیری، بتصحیح سعید نفیسی، انتشارات فروغی ۳۹۴ ص.
دیوان شعر:
یک مدل زبانی این پیوند را با خواندن متن مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند پیشنهاد کرده، و عبارتی که از متن مدخل شاهد آورده وارسی شده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
محمد حسین نظیری نیشابوری، لکهنو، ۱۸۷۴ م، سنگی، وزیری، ۴۱۶ ص.
لکهنو، ۱۹۲۱ م، سنگی، وزیری، ۴۱۵ ص.
لاهور، ۱۹۲۸ م، سنگی، ۲۳۲ ص.
تهران، ۱۳۴۰ ش، سربی، وزیری، باهتمام مظاهر مصفی، ۴۸ + ۷۵۰ ص.
دیوان کلیات نعمت:
مولوی محمد حسن، گانپور، ۱۹۰۸ م، سنگی، وزیری، ۲۵۶ ص.
دیوان نعمت خان عالی:
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
(ملقب به مقرب خان و دانشمند خان متوفی ۱۱۲۱ ق) گانپور، ۱۹۲۴ م، سنگی، ۲۵۲ ص.
* لکهنو، سنگی.
* هند، ۱۲۹۸ ق، سنگی.
دیواننگار:
بابوجی گوپال متخلص به نگار، هند، ۱۸۶۲ م، سربی.
دیوان شعر (مصیبت نامۀ نوربخش):