محمد حسین فروغی ذکاء الملک، تهران سنگی، ۱۳۳۴ ق و ۱۳۳۵ ق و ۱۳۰۲ ش، رقعی، * تهران، ۳۵-۱۳۳۳ ق، (ضمیمۀ تاریخ ادبیات ایران)، خط مرتضی نجمآبادی و ملک الخطاطین، باهتمام محمد علی و ابو الحسن فروغی فرزندان مؤلف، رقعی ۱۲۴ + ۲۵۴ ص.
بدیع:
نعمت اللّه ذکائی بیضائی، تهران، سربی، ۵۷ ص
بدیع البدائع:
ضمیمۀ نردبان معنوی، بمبئی، ۱۳۰۵ ق سنگی.
بدیع الجمال، بدیع الملک و الجمال:
(تآتر عروسی جناب میرزا) حسن تفرشی منطق الملک، تهران، سنگی،
بدیع الحساب:
میرزا جعفر خان، تهران، سنگی
بدیع الحساب:
رجبعلی بیک، گانپور، ۱۲۶۷ ق، سنگی.
۷۸ ص.
بدیع الدلالة:
شیخ محمد رضا افضل چالحصاری، تهران ۱۳۳۲ ق، سربی، رقعی، ۵۰۳ ص، (با ترجمۀ موازین الکلام و لسان الصدق و میراث الائمه).
بدیع الصرف:
کاوس خان، مدراس، ۱۸۴۸ م
بدیع المعانی (مثنوی):
ابو المعالی عباسعلی بینش حقجو، بمبئی ۱۳۴۱ ق، سنگی، رقعی، ۲۳۲ ص.