میرزا مهدی بن حاج حیدر علی تاجر آسودۀ شیرازی
ج ۶، ص ۳۵۷–۳۵۸
مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی
ج ۶، ص ۳۵۷–۳۵۸
میرزا مهدی بن حاج حیدر علی تاجر آسودۀ شیرازی:
(- ۱۳۲۰ ق)
در آغاز جوانی فضل و کمال را سرمایۀ زندگانی کرد و با سود روحانی که از این سود بدست آورد مقدمات عرفان را در اولوحله کامل کرد تا مرحلۀ ایقان حاصل آمد در حکمت الهی ریاضت شاقه کشید تا ساغر افاضت بیاندازه چشید در هر علمی ماهر بود ویژه در شاعری که ساحرۀ انواع شعر را نیکو سرودی غزلهای سبک حکمت را که بخط خوش خویش جابجا رقم فرمودی مثنوی عرفان الحکم از بیانات بدیع آن جناب است که در عالم صورت و معنی روشنتر از ماه و آفتابست. در روز عاشورا محرم ۱۳۲۰ ق درگذشت و در سمت شرقی تکیۀ حافظیه آسود.
(تذکرۀ مدینة الادب نسخۀ خطی کتابخانۀ مجلس، ص ۲۴۲)
سایر مآخذ: آثار عجم، ص ۳۵۳.