لسان الدّین ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه ابن سعید، ابن الخطیب
ج ۵، ص ۵۷۷–۵۷۸
مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی
ج ۵، ص ۵۷۷–۵۷۸
لسان الدّین ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه ابن سعید، ابن الخطیب:
(۷۱۳-۷۷۶ ق)
ذو الرئاستین (وزارت سیف و قلم) از خانوادههائیست که از شام باندلس مهاجرت کرده.
بسال ۷۱۳ متولد شده. در موطن خود شهر (غرناطه) بتحصیل پرداخت و پیشرفت قابلی نمود و یکی از نویسندگان و شعراء و رجال سیاسی گردید. بعد از قتل پدر خویش در سنۀ ۷۴۱ در یکی از حوادث بخدمت ابو الحسن علی بن جیاب وزیر دانشمند پیوست و نزد او بتحصیل پرداخت و چون این وزیر در سال ۷۴۹ درگذشت ابن الخطیب بوزارت ابو - الحجاج یوسف اول و بعدا بوزارت پسرش محمد پنچم رسید. ولی بعدها براثر دسایسی به (سبته) و (جبل الطارق) و (تلمسان) رفت و چون متهم بزندقه شده بود بحبس افتاد و عدۀ از اشرار شبانه او را در حبس بقتل رسانیدند. تألیفات او در حدود شصت مجلد کتابست که اغلب در تاریخ و نقشهبرداری شهرها و شعر و ادبیات و تصوف و فلسفه و طب است. تقریبا بیش از یک ثلث از آن کتابها
از دستبرد زمانه محفوظ مانده است.
(دائرةالمعارف اسلامی، ترجمۀ خلیلی، ج ۱، ص ۲۲۶)
سایر مآخذ: لغتنامۀ دهخدا، ص ۳۰۵.