حاج میر سید علی بن حسین موسوی حائری طهرانی معروف به بهشتی
ج ۴، ص ۱۷۸–۱۷۹
مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی
ج ۴، ص ۱۷۸–۱۷۹
حاج میر سید علی بن حسین موسوی حائری طهرانی معروف به بهشتی:
(- حدود ۱۳۵۴ ق)
عالم، فاضل، ادیب، لغوی، محدث، فقیه، مفسر. در کربلا متولد شده و نشو و نما یافته و از اعلام معاصر طهران بود. در زهد و تقوی نظیر نداشت متجاوز از بیست و دو سال متوالی در مسجد جامع طهران در اوائل شب (غیر از ماه رمضان و نیمۀ اول محرم) تفسیر قرآن میگفت. در یکی از کوچههای فرعی بازار آهنگرها منزل داشت. خط سیر او فقط از منزل مسکونی تا مسجد جامع بود و در بعضی اوقات طرف عصر بندرت بمسجد شاه میرفت. بعد از ظهرهای روز جمعه و اعیاد
مذهبی درب منزل او برای واردین باز بود.
در حدود سال ۱۳۵۴ ق در سن متجاوز از هشتاد در طهران، برحمت ایزدی پیوست و در امامزادۀ - عبد اللّه شهر ری مدفون گردید.