شمس الدّین شهاب الدعمعق بخارائی
ج ۳، ص ۴۴۶–۴۴۷
مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی
ج ۳، ص ۴۴۶–۴۴۷
شمس الدّین شهاب الدعمعق بخارائی:
(- ۵۴۳ ق،) شاعر دربار خضر خان بود که در ۴۷۴ به پادشاهی رسیده و بر تمام شعرای زمان خویش مقدم بود و بسیار متمول و محتشم شده بود و در زمانی که مه ملک خاتون دختر سلطان سنجر زن محمود بن محمد بن ملکشاه درگذشت سنجر از وی مرثیه خواست و وی مرثیۀ سرود و عمر بسیار کرد و در اواخر عمر نابینا شده بود و در سال ۵۴۳ درگذشت.
عمعق یکی از شعرای بزرگ خراسانست و در
زمان خویش منتهای شهرت و جلال را داشته و شعر را در کمال بلندی و لطافت و روانی میسروده و سبکی دارد شبیه بسبک عنصری و مسعود سعد سلمان. ولی اینک بیش از نهصد بیت ازو نمانده است و مثنوی یوسف و زلیخائی داشته که بدو بحر خوانده میشده و آنهم در میان نیست.
(سالنامۀ پارس بقلم سعید نفیسی).
سایر مآخذ: مجمع الفصحاء ج ۱ ص ۳۴۵ تذکرۀ دولتشاه ص ۳۷، ریحانة الادب ج ۲ ص ۱۴۵.