و از اجلاء این سلسله. بعد از سنۀ ۱۳۳۰ ق در زنجان وفات یافت.
(الفهرست لمشاهیر علماء الزنجان ص ۴۴.
۱ - وسیلة النجاة تفسیر سورۀ و الشمس:
(تاریخ فراغت از تألیف ۱۳۲۱ ق) تبریز، ۱۳۲۳ ق، سنگی، وزیری، ۲۵۰ ص.
سید ذو الفقار قوام الدّین سید حسین صدر الدّین علی شروانی:
(- ۶۷۹ ق) از شعرای معروف و در اوایل عمر در آذربایجان میزیست و سپس جزو مداحان اتابیک یوسف شاه از اتابیکان لرستان شد و بوسیلۀ خواجه محمد تستری وزیر بدان دربار راه یافت و در ۶۷۹ در تبریز رحلت کرد و در مقبرة الشعراء سرخاب مدفون شد.
وی از بزرگان شعراء و در فن خویش مهارت و شهرت تام داشت و مخصوصا در ساختن اشعار مصنوع بسیار زبردست بود و در شعر ذو الفقار تخلص میکرد.
(سالنامۀ پارس بقلم سعید نفیسی) سایر مآخذ: مجمع الفصحاء ص ۲۱۸، تذکرۀ خوشنویسان ص ۳۶، تذکرۀ دولتشاه ص ۸۳.
۱ - دیوان شعر:
لندن، ۱۹۳۴ م، سربی، ناشر ادوارد. م، ۴۶۶ ص.
حسین بن علی بن حسین شفیعی اصفهانی:
(۱۳۳۱ ق - معاصر) در اصفهان متولد شده. پس از تحصیلات مقدماتی مدتی نزد اساتید علم و ادب اصفهان بکسب علوم و فضائل اشتغال داشت. اکنون مدتیست در مدارس جدیدۀ اصفهان تدریس