میرزا حبیب اصفهانی
ج ۲، ص ۴۶۹–۴۷۰
مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی
ج ۲، ص ۴۶۹–۴۷۰
میرزا حبیب اصفهانی:
(- ۱۳۱۵ ق)
در قریۀ (بن) از توابع چهار محال اصفهان متولد شده و در اصفهان بتحصیل علوم مشغول بوده. در بغداد نیز چهار سال بآموختن ادبیات و فقه اصول پرداخته پس از آن بطهران رهسپار شده.
بسال ۱۲۸۳ ق بممالک روم رفته و در استانبول مقیم شد و اوقات خود را در مدارس و مکاتب بسر میبرد و مدتی از اعضاء معارف آنجا بود.
گاهی بسرودن اشعار رغبت مینمود. در سال ۱۳۱۵ ق برای معالجه بروسیه رفت و در آنجا وفات یافت و در پای کوه (المپ) در قبرستان (چکرگه) مدفون گردید.
وی یکی از شعراء و نویسندگان اخیر است که در ایران نام و نشانی از او نیست. تسلط او در زبان فارسی شگفتآور و حیرتانگیز و در قواعد زبان فارسی استاد مسلم بود.
(تذکرۀ مدینة الادب نسخه خطی کتابخانۀ
مجلس بقلم خان ملک ساسانی).
سایر مآخذ: تاریخ ادبی برون ترجمۀ رشید یاسمی ص ۲۹۸، مجلۀ ارمغان، سال ۱۰ شمارۀ ۲ و ۳، نثر فارسی معاصر ص ۲۲