فهرستواره کتاب‌های فارسی، ج ۹، ص ۳۳۱

۳۳۱ فهرستواره کتاب‌های فارسی ج ۹
ادامۀ «روضة الحیات» از ص ۳۳۰
واجب الوجود است. فصل صفات ثبوتیه، فصل علم باری، فصل بیان حیات، فصل ارادة حق، فصل در بیان عینیت صفات حق با ذات، فصل منزه بودن حق، فصل در قضا و قدر، فصل در بیان حکمت باری، ارسال پیامبران، عدم امکان وجود دو امام معصوم در یک‌زمان، غیبت امام، ایمان، در عدم ایجاد عالم به طریق لهو و لعب، ایجاد ارواح، عقول و نفوس ملکیه، آفریده، اتحاد روح و جسد؟، عذاب و عقاب... نسخۀ مجلس در همین فصل افتادگی می‌یابد. آغاز: الحمد لله الذی ابدع نظام الوجود، و اخترع ماهیات الاشیاء... شریف‌ترین کلامی که صور مراد قیاس. مجلس ۸۵/۳۵-۸۶ ش (۳) ۱۲۰۷۵؛ مرعشی - اشکوری ۳۲۷/۱۸ ش ۷۱۸۹ گویا نوشتۀ پیرامون محرم ۱۲۰۵ ق.
روضة المواعظ. هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخل‌های صفحه‌ای که مآخذ اثر نشانی داده‌اند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
گلستانه، احتشام الادباء، سید علی اکبر، زنده در ۱۳۱۰ ق در اخلاق. زندگینامۀ پیامبر و امامان. با سربندهای «مجلس» نگاشتۀ ۱۳۱۰. مجلس مجلس است: جلد اول در نبوت و احوال پیامبر (ص). جلد دوم در مورد علی (ع) و امامت. جلد سوم در اخلاق است. قم، مسجد اعظم ۲۱۴ (۳ نسخه) ش: ۳۸۶، ۳۸۷، ۳۸۸.
روضة الواعظین، ترجمه
←حلیة الموحدین. زواره‌ای.
الروع علی اهل الهواء و البدع.
از عبد الرحیم. در ۱ «مقدمه» و ۴ «فصل» بنام «الروع علی اهل الهواء و البدع» (دیباجه). نام نگارنده به همان گونه و نام کتاب تنها «الروع» در پایان نیز آمده است. مطالبی است دینی و عرفانی، با نام منابع، که بیشتر از کتابهای پیشینیان است، از تازه‌ترین آنها «سلوک الطریق اذا فقد الرفیق» (هف). از متقی (د ۹۷۵ ق/ ۱۵۶۷ م.) است. بیشتر برحسب منبع مطالب را به زبان فارسی و یا عربی آورده است. مقدمه در تعریف سنت و جماعت، فصل‌ها در متن شماره ندارد: فصل فی مدح اهل السنة و ذم اهل البدعة... فصل فی حرمة الغناء و الرقص. آغاز: الحمد لله الذی هدانا باتباع السنة و الجماعة، و کرمنا... اما بعد، فهذا نبذة لدفع الملاحدة و المبتدعین. مشترک ۱۱۱۲/۲(۱ نسخه). گنج ۵۱۲/۳.
رؤیت باری:
رساله در.... گویا از سید چراغ شاه، که نام او در پایان به گونۀ نگارنده آمده است. در دیباجه روی سخن به مولانا مولوی سعد الدّین صاحب می‌گوید، که «اعتراض‌نامه» ی سامی در خصوص رؤیت، که جناب مخدومی نگاشته بودید خواندم. و از فحوای کلام برمی‌آید که آن رساله در رد کسی نوشته شده بوده است، و نگارندۀ رساله ما، می‌خواهد در همان زمینه مطالبی بر آن بیفزاید. در آن از «صوارم الهیة» سید دلدار علی لکهنوی و «حدیقۀ سلطانیه» ی فرزندش سید حسین لکهنوی (د ۱۲۷۳ ه‍/ ۶‏-‏۱۸۵۷ م) (ذریعه ۳۸۴/۶) یاد شده است. مسئلۀ کلامی است با دیدی شیعی،
۳۳۱

گزارش اشکال یا پیشنهاد