کفایة المهتدی فی معرفة المهدی
ج ۹، ص ۴۹۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۴۹۱
کفایة المهتدی فی معرفة المهدی
میرلوحی سبزواری اصفهانی، میر محمد بن محمد حسینی موسوی، متخلص به نقیبی (اصفهان پیش از ۱۰۰۰ ق/ ۱۵۹۲ م - اصفهان پس از ۱۰۸۳ ق/ ۱۶۷۲ م). همروزگار مجلسی و درگیر با او.
چهل حدیث است دربارۀ حضرت مهدی و زندگی او، بیرون کشیده از کتاب «الغیبه» فضل پسر شاذان نیشابوری (در نیمۀ یکم سدۀ سوم). با سربندهای الحدیث الاول، الحدیث الثانی...
در آن برخوردهایش را با مجلسی نشان داده.
و گله از مردم روزگار خود دارد که چون دستتهیست به او توجهی نمیشود و اینکه به او نسبت کفر دادهاند. در آن از چند کار دیگر خود نام برده از آن میان «تنبیه الغافلین و اخزاء المجانین» در رد صوفیان.
آغاز: حمد له. صلات. اما بعد، چنین گوید محتاج رحمت باری محمد بن محمد، لوحی حسینی الموسوی السبزواری الملقب بالمطهر و المتخلص بالنقیبی، که بر ضمیر منیر ارباب دانش و اصحاب بینش مخفی نیست.
ذریعه ۱۲۲۰/۹ «دیوان نقیبی اصفهانی»، همانجا، ۱۰۱/۱۸ «کفایة المهتدی فی...»؛ اعلام ۱۹۴۵/۳، لوحی؛ طبقات ۴۷۹/۱۱، لوحی؛ صفا، ۱۴۷۱/۵.
دایرةالمعارف، عکسی، کرمان ۳۲۳ ش ۲۰۲۱؛ دانشگاه، ۴۹۷/۳؛ مجلس، ۶۱/۳؛ یزد، شیروانی ۴۴۸/۲.