فوز و نجات
ج ۹، ص ۴۶۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۴۶۹
فوز و نجات.
از ناشناسی پیش از ۸۵۱ ق که تاریخ مجموعه است. با دیباجهای در تحذیر از گناهان. سپس «باب» اول در شناختن خدای تعالی: اگر کسی گوید خدایشناسی بگو شناسم.
اگر گوید چگونه شناسی بگو بیچون و بیچگونه شناسم. «به هیچچیز و هیچکس نماند، و هیچکس بدو نماند».
نسخه در مجموعه رسالههایی است از میر سید علی همدانی، نوشتۀ ۸۵۱ ق [گنج ۶۴۶/۲-۶۵۸]. که برگهایی از آن جابجا شده است. نام کتاب تنها در ابروی نسخه آمده است.
ایوانف از کتابی به نام «الفوز و النجاة» در فقه اسماعیلی از حسن المعولی یاد کرده است.
آغاز: (من فوز و نجات) بسمله. سپاس و ستایش مر خدای را عز و جل که آفرینندۀ جهان است و پرورندۀ جانوران، و یاری ده ضعیفان...
اما بعد، چون خدای تعالی بیافرید و بیارست گونه گونه خلقان را.
مشترک ۱۷۷۱/۳(۱ نسخه)؛ فهرستواره ۷۲۳/۷؛ ذریعه ۳۷۴/۱۶ «الفوز و النجاة».
فهرست الکتب، مجدوع، ملحق ۳۳۶/۳ «الفوز و النجاة».
دایرةالمعارف، عکسی ۲ /ش (۱۱) ۱۶۲.
ایوانف، اسماعیلیان، ۱۷۲ ش ۷۹۲ کار حسن معولی در فقه اسماعیلی؛ گنجبخش ۶۵۳/۲، ش (۲۱) ۴۴۰۹، ۱۴۹۱ .