شناخت امام
ج ۹، ص ۳۹۱–۳۹۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۳۹۱–۳۹۲
شناخت امام: رسالۀ اسماعیلی.
ناشناخته.
به نوشتۀ «مدرس رضوی، احوال و آثار: ۶۲۶» به روزگار تهماسب یکم (۹۸۴-۹۳۰ ق) نگاشته شده و در ۱۹۴۷ م در قاهره بکوشش ایوانف چاپ شده است. و میافزاید سرودههایی که در آن از خواجۀ طوسی دانسته شده است و نباید از وی باشد. برای نشانی از نسخۀ در دست: خواجۀ طوسی دارد که: ای در جوار رحمت تو کون را مکان... و ای هر دوعالم از تو و تو دور از این و آن. دیگر باید دانست که غرض از ظهور امام در این اکوان همین به سبب وجود این اکوان است، نه چیز دیگر. و چون شناخت امام ثابت شد، بعد از این در شناخت حجت شروع مینماید. و آن، آن است که بدانی که حجت کسی را میگویند که معنی او و امام از روز ازل یکی باشد. و غرض از
ظهور آن در این عالم کمال اهل ترتب باشد (ص ۶)... و دربارۀ سلمان فارسی میگوید از عایشه پرسیدند که تاکنون جبراییل را دیدهای، گفت:
هرگز، جز آنکه سلمان را میدیدم که پابرهنه به اطاق حضرت میرفت و خلوت میکرد و...
(ص ۸).
آغاز افتاده: ظهور میکند، اما ظهور شکلی... چنانکه عزیزی دارد که: ظهور معنوی امروز اگر ندارد سود - ظهور شکلی فردا چه سود دارد هم. و دیگری میفرماید: ظهور معنوی قایم است در عوت او - و از آنچه هست نه افزون شود، نه میگردد کم.
دایرةالمعارف، عکسی ۲ /ش (۱) ۱۸؛ فیلمها ۷۳۵/۱ «رسالۀ فارسی؛ کلام اسماعیلی».