شرح الاخلاص
ج ۹، ص ۳۶۷–۳۶۸
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۳۶۷–۳۶۸
شرح الاخلاص
الی العید (؟) الرضویة و کشف الاختصاص ما لحضرة العلیة العلویة. از ناشناسی به نام شاهتهماسب (۹۳۰-۹۸۴ ق)، تنها نسخۀ شناخته آن - تاکنون به خامۀ اسماعیل فرزند حاجی دوست محمد است. که در غرۀ ذیقعدۀ ۱۰۴۸ ق در بندر سورت نوشته شده است.
گزارش چهل حدیث گرفته شده در عیون اخبار الرضا شیخ صدوق (۱-۳۸۱ ق) است، که نخست یک حدیث را آورده سپس به فارسی برگردانده شده، سپس در ۳ عنوان «بشارت، اشارت و حکایت» آن را گزارش میکند.
در ۱ «مقدمه» و ۱ «مقصد» و ۱ «خاتمه» است: مقدمه در ۳ «مطلع»: مطلع یکم در بیان واجب الاتباع بودن مذهب شیعه است، دوم در
فضائل حضرت علی (ع)، سوم شرح حال شیخ صدوق.
فهرست مجلس همین اندازه از نمایه را آورده است.
آغاز: حمد و سپاس خداوندی را سزاست که قید زرنگار بارگاه رفیعش را..
مجلس ۳۷۸/۳۵ ش (۱) ۱۲۴۲۲.