در غیب
ج ۹، ص ۲۸۸–۲۸۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۲۸۸–۲۸۹
در غیب.
از صبغت الله عثمانی (د ۱۲۲۵-۱۸۱۰ م). (← الزامیه، هف) شاگرد مولوی محمد حسن و مولانا باب الله جونپوری، و مولانا عبد العلی و حیدر علی، به سال (۱۲۱۶ ق/ ۱۸۰۱ م): کین گهر کردم ز فضلش منتظم/ نام و تاریخش بیامد «در غیب». به نام نواب سعادت علی خان بهادر مبارز جنگ در اثبات خلافت چهار یار.
آغاز: به نامی که او جان دل آفرید/تن آدم از آب و گل آفرید... (پس از حمد و نعت منظوم) سرمایۀ سعادت ازل ابد... نطق حمد سزای خالقی است که زبان شکر.
مشترک ۱۰۹۸/۲(۱ نسخه)؛ رحمان علی ۱۲۳.
نوشاهی، موزه ۱۷۴.